Ewangelia

J 20, 19-31

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Oto słowo Pańskie.

Komentarz biblisty

Na czym polega Święto Miłosierdzia?

Święto Miłosierdzia to wyjątkowy dzień. Jezus sam chciał, żeby je ustanowić. Święta siostra Faustyna Kowalska zapisała w Dzienniczku, że „w dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski”. O tym, jak te łaski zdobyć i jak głęboko przekaz Dzienniczka łączy się z Ewangelią, pisze biblista ks. dr Paweł Rytel-Andrianik w komentarzu na Niedzielę Miłosierdzia 16 kwietnia.
 
1.     Słowo wstępu
  
„Pragnę, ażeby pierwsza niedziela po Wielkanocy była Świętem Miłosierdzia. Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar. W dniu tym otwarte są wszystkie upusty Boże, przez które płyną łaski” – powiedział Pan Jezus do św. Siostry Faustyny Kowalskiej, która zapisała to w Dzienniczku (nr 699). Ewangelia dobrze ukazuje istotę tego święta.

2.     Słowa klucze
 
Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Pierwszym zadaniem, które Jezus daje uczniom po swoim zmartwychwstaniu jest odpuszczanie grzechów. Dzieje się to do dziś w sakramencie pojednania. Jest to cud. Sam Pan Jezus powiedział siostrze Faustynie: „Córko moja, Pisz, mów o Moim miłosierdziu. Powiedz duszom, gdzie mają szukać pociech, to jest w trybunale miłosierdzia [czyli w sakramencie pokuty]; tam są największe
cuda, które się nieustannie powtarzają. (…) Choćby dusza była jak trup rozkładająca się i choćby po ludzku już nie było wskrzeszenia, i wszystko już stracone – nie tak jest po Bożemu, cud miłosierdzia Bożego wskrzesza tę duszę w całej pełni” (Dzienniczek, nr 1448).

Te słowa Jezusa brzmią jak wypełnienie zapowiedzi ze Starego Testamentu z Księgi Izajasza: „Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna białe” (Iz 1,18).

Hebrajskie słowo „rahamim” ma dwa znaczenia. Oznacza „miłosierdzie” jak również „łono kobiety”, w którym rozwija się dziecko przed narodzeniem. Z tego powodu mówi się, że człowiek, po spowiedzi jest jak nowo narodzony.

Jezus, gdy ustanawiał sakrament pojednania „tchnął na uczniów”. W Biblii obraz Boga, który „tchnie na kogoś” oznacza danie komuś życia. „Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą”, czytamy w Księdze Rodzaju 2, 7. Ten kto otrzymał łaskę miłosierdzia jest osobą, która otrzymała tchnienie życia, aby – jak mawiał Pier Giorgio Frassati – „żyć, a nie wegetować”!

3.     Dziś
 
Jezus jest pierwszym, który wychodzi do nas, ale dał nam wolną wolę i od nas zależy, jak skorzystamy z tak wielu darów. Jak więc przeżyję Niedzielę Miłosierdzia? Jak często korzystam z sakramentu pojednania? Czy zależy mi, aby moja rodzina i przyjaciele także korzystali z tych łask?
 

Homilia

Dzisiejsze kazanie abp Grzegorza Rysia wygłoszone w kaplicy łódzkiego seminarium duchownego.