Roman Zwiercan urodził się 28 VIII 1962 roku w Gdańsku.

Ucieczki

7 listopada 1981 roku nielegalnie przekroczył granicę Polski z Czechosłowacją, dzień później został zatrzymany w pociągu relacji Praga-Paryż przez czechosłowacką służbę graniczną, 17 XI 1981 roku przekazano go stronie polskiej. 19 XI 1981 roku został aresztowany i osadzony w AŚ w Krakowie. 18 II 1982 roku został skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Krakowie na 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu.

28 sierpnia 1982 roku ukrył się na statku „Norwid” i nielegalnie próbował przekroczyć granicę morską kraju. 29 VIII 1982 został zatrzymany przez WOP na redzie portu w Świnoujściu, 30 sierpnia 1982 Wojskowa Prokuratura Garnizonowa w Szczecinie aresztowała go, został osadzony w AŚ tamże i w ZK w Wejherowie. 9 II 1983 roku został skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na 1,5 roku pozbawienia wolności, osadzony w ZK we Włocławku, AŚ w Gdańsku i ZK w Gdańsku-Przeróbce. 8 VI 1984 Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni warunkowo zwolnił go z odbywania reszty kary, został wówczas poddany pod dozór kuratora sądowego.

W Solidarności Walczącej

1984–1985 robotnik Zakładów Przemysłu Drzewnego w Gdyni. Od XII 1984 członek Solidarności Walczącej - Oddział Trójmiasto. Organizował druk i kolportaż m.in. podziemnych pism „Solidarność Walcząca Trójmiasto”, „Poza Układem”, „Gryps”, „Czas”, „SW Stoczni Gdańskiej”, kart okolicznościowych, kalendarzy i in.

W lutym 1985 roku zatrudnił się jako spawacz w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni.  28 lutego 1985 roku zorganizował 15-minutowy strajk w zakładzie, za co został zwolniony z pracy. 6 marca 1985 roku w akcie protestu wraz z Adamem Borowskim wszedł na komin stoczni, namalował napis „głodówka” i wywiesił biało-czerwoną flagę.

Przywrócono go wówczas do pracy, ale po południu został zatrzymany na 48 godzin przez Służbę Bezpieczeństwa, i po upływie tego terminu przekazany wbrew swojej woli do szpitala psychiatrycznego.

W październiku 1985 roku w Gdyni organizował i przewodził grupie malującej hasła wzywające do bojkotu wyborów do Sejmu PRL, rozlepiającej i rozrzucającej ulotki w pociągach SKM. Od 10 X 1985 (po zatrzymaniach członków grupy) w ukryciu, od 17 X 1985 ścigany listem gończym, 31 X 1986 zgłosił się do Prokuratury Rejonowej w Gdańsku, w III 1987 śledztwo umorzono.

W styczniu 1986 roku współorganizował z Edwardem Frankiewiczem w SKP Grupę Zakładową SW do akcji specjalnych, m.in. podczas zebrań zakładowego aktywu PZPR odcinano prąd, wrzucano świece dymne, blokowano drzwi. W II 1987 (z inspiracji A. Kołodzieja) własnoręcznie przygotował i zdetonował ładunek wybuchowy pod gmachem KM PZPR w Gdyni (akcja przeprowadzona została w godz. wieczornych, aby nikogo nie było w okolicy) w celu zastraszenia władz partyjnych i utwierdzenia ich w przekonaniu, że SW gotowa jest podjąć rzeczywistą walkę z komunistami.

W III 1987 roku aresztowany pod fałszywym zarzutem kradzieży samochodu i posiadania fałszywych dokumentów, osadzony w AŚ w Gdańsku, w październiku 1988 roku został zwolniony. 5 VI 1991 roku Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył postępowanie. Od XI 1988 kierował Oddziałem Trójmiasto SW, był członkiem Komitetu Wykonawczego SW, a w latach 1988–1990 współorganizatorem Wydawnictwa Petit.

Na początku lat dziewięćdziesiątych wycofał się z działalności związkowej. Od 1990 roku był współwłaścicielem prywatnego wydawnictwa. Od 2003 pełnił funkcję wiceprezesa Fundacji Podaruj Dzieciom Nowe Życie, od 2010 roku wiceprezesa Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna.

Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).

CZYTAJ TAKŻE: Nie żyje Stanisława Korolkiewicz, legendarna działaczka Podlaskiej Solidarności