Nie żyje Teresa Starmach, działaczka małopolskiej Solidarności
Uroczystości pogrzebowe śp. Teresy Starmach odbędą się 7 sierpnia 2023 (poniedziałek) o godz. 12:00 na cmentarzu na Salwatorze w Krakowie. Po zakończeniu mszy św. nastąpi odprowadzenie zmarłej na miejsce wiecznego spoczynku.
„Agnieszka”
Teresa Starmach, ur. 16 października 1949 r. w Krakowie, zm. 30 lipca 2023 r. tamże. Absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie (1976); ukończyła studium podyplomowe z fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1983). W l. 1976–2003 nauczycielka fizyki w XV LO w Krakowie; od 2003 r. na emeryturze; pracowała w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 2 w Krakowie.
W NSZZ „Solidarność” od 1980 r.; organizatorka struktur w swojej szkole, ale także w Podgórzu i w Krakowie. Delegatka na I Walne Zebranie Solidarności Małopolskiej w Tarnowie w 1981 r., na którym została wybrana członkiem Zarządu Regionu Małopolska.
W stanie wojennym zaangażowana w działalność podziemną. Pseudonim konspiracyjny „Agnieszka”, jedna z najbliższych współpracowniczek ukrywającego się przewodniczącego RKW Władysława Hardka, ale także wspierająca S. Handzlika i J. Ciesielskiego, organizatorka konspiracyjnych zebrań władz Solidarności Małopolski jak również krakowskich posiedzeń Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”.
W późniejszym czasie była zaangażowana w kolportaż m.in. pism „Promieniści” oraz „Hutnik”; współpraca przy redakcji „Hutnika”; współinicjatorka latającej biblioteki.
Wiceprezydent Miasta Krakowa odpowiedzialna za edukację i kulturę w l. 1998–2002; radna Miasta Krakowa (1998–2006); w l. 2002–2006 przewodnicząca Komisji Edukacji i Kultury Fizycznej RMK. W l. 2006–2010 i od 2011 r. radna Sejmiku Województwa Małopolskiego.
Była członkiem Komitetu Krajowego Olimpiad Specjalnych – Polska, członkiem zarządu krakowskiego oddziału Wspólnoty Polskiej, Rady Społecznej Muzeum Żup Krakowskich oraz Muzeum Archeologicznego, Rady Muzeum AK w Krakowie i wielu innych organizacji.
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2012), Srebrnym Krzyżem Zasługi (2002), Medalem KEN (1999), Odznaką „Przyjaciel Dziecka” (2002), uhonorowana Medalami „Niezłomnym w słowie” (2010) oraz „Dziękujemy za wolność” (2015).
