ks. Janusz Chyła: Duch mówi przez proroków
Pan Bóg działa w historii zbawienia na wiele sposobów. Objawia swoją mądrość i miłość stwarzając świat, prowadząc dialog z człowiekiem, którego zapisem są wydarzenia i słowa zawarte na kartach Biblii, a nade wszystko przychodząc do ludzi jako Człowiek. We wszystkich tych wydarzeniach uczestniczą trzy Osoby Boskie. Spełniają jednak nieco inną rolę.
/ pixabay.com
Po wyznaniu wiary w istnienie i naturę Ducha Świętego nasza uwaga skoncentrowana jest na Jego działaniu. Duch Święty zatem „mówił przez proroków”. Ale należy dodać, że Jego działanie nie ogranicza się do prorockiego natchnienia, a tym bardziej do czasu przeszłego. Duch Święty wszystko to, o czym wcześniej mówi Symbol Wiary odnośnie do Ojca i Syna łączy z Kościołem i jego misją w świecie.
Bóg w wychodzeniu na spotkanie ze światem posługuje się konkretnymi osobami, które w Jego imieniu głoszą prawdę. Szczególną rolę w tym dziele pełnili w Starym Testamencie prorocy. Zapowiadali oni Mesjasza, a także pomagali Narodowi Wybranemu lepiej zrozumieć własne dzieje zbawienia. Prorocy zatem nie tylko „wybiegali” w przyszłość, ale także interpretowali teraźniejszość. Dostrzec to możemy zwłaszcza w proroku przełomu Starego i Nowego Testamentu – Janie Chrzcicielu. On już nie tylko zapowiadał, ale wskazał Mesjasza. Prorocy działający i mówiący pod natchnieniem Ducha Świętego nie byli jednak biernymi narzędziami w ręku Boga, ale jego współpracownikami. Posiadali różnorodne dary. O ich bogactwie świadczą księgi zróżnicowane, co do formy i treści.
Funkcja prorocka nie skończyła się wraz z przyjściem Mesjasza. Aktualnie cały Kościół posiada Ducha Świętego i na różne sposoby spełnia misję prorocką. Potrzebujemy jednak roztropności, aby nie pomylić Bożej prawdy z głosami samozwańczych proroków. Dlatego zadaniem Kościoła, a zawłaszcza jego pasterzy jest rozeznawanie czy poszczególne dzieła pochodzą od Ducha Bożego.
Bóg w wychodzeniu na spotkanie ze światem posługuje się konkretnymi osobami, które w Jego imieniu głoszą prawdę. Szczególną rolę w tym dziele pełnili w Starym Testamencie prorocy. Zapowiadali oni Mesjasza, a także pomagali Narodowi Wybranemu lepiej zrozumieć własne dzieje zbawienia. Prorocy zatem nie tylko „wybiegali” w przyszłość, ale także interpretowali teraźniejszość. Dostrzec to możemy zwłaszcza w proroku przełomu Starego i Nowego Testamentu – Janie Chrzcicielu. On już nie tylko zapowiadał, ale wskazał Mesjasza. Prorocy działający i mówiący pod natchnieniem Ducha Świętego nie byli jednak biernymi narzędziami w ręku Boga, ale jego współpracownikami. Posiadali różnorodne dary. O ich bogactwie świadczą księgi zróżnicowane, co do formy i treści.
Funkcja prorocka nie skończyła się wraz z przyjściem Mesjasza. Aktualnie cały Kościół posiada Ducha Świętego i na różne sposoby spełnia misję prorocką. Potrzebujemy jednak roztropności, aby nie pomylić Bożej prawdy z głosami samozwańczych proroków. Dlatego zadaniem Kościoła, a zawłaszcza jego pasterzy jest rozeznawanie czy poszczególne dzieła pochodzą od Ducha Bożego.
