Gloria Artis dla Haliny Łabonarskiej, Lecha Makowieckiego i Jerzego Zelnika [sylwetki odznaczonych]

Dzisiaj w siedzibie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego odbyła się uroczystość wręczenia nagród Gloria Artis przez Premiera Piotra Glińskiego Halinie Łabonarskiej, Lechowi Makowieckiemu i Jerzemu Zelnikowi
/ screen YouTube
Halina Łabonarska jest wybitną aktorką, występującą przede wszystkim w teatrze. Debiutowała na scenie Teatru Nowego w Łodzi (1969), a następnie związała się z zespołem Izabelli Cywińskiej, z którym występowała w teatrach w Kaliszu i Poznaniu. W tym okresie stworzyła wiele ról pierwszoplanowych, które przyniosły jej uznanie, zostały zauważone przez krytykę oraz przyczyniły się do uformowania jej dojrzałego aktorskiego stylu. Były wśród nich m.in. Wróżka w Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego (1970, reż. Maciej Prus), Barbara Niechcicowa w Nocach i dniach wg Marii Dąbrowskiej (1971, reż. Izabella Cywińska), Joanna w Domu kobiet Zofii Nałkowskiej (1971, reż. Izabella Cywińska), Polly w Operze za trzy grosze Bertolta Brechta (1974), Nastia w Na dnie Maksima Gorkiego (1974), Spika Tremendosa w Onych Stanisława Ignacego Witkiewicza (1975). Od 1977 r. pracuje na scenach warszawskich. Wśród wielu ważnych ról tego okresu warto wymienić m.in. Idalię w Fantazym Słowackiego (1980), Babę w Pieszo Sławomira Mrożka w reż. Jerzego Jarockiego (1981), czy Matkę w Zwiastowaniu Paula Claudela (2012). Obecnie związana jest z Teatrem Dramatycznym m.st. Warszawy, gdzie występuje m.in. w roli tytułowej w Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta w reż. Wawrzyńca Kostrzewskiego (2016).

W filmie debiutowała wybitną rolą Anki w "Aktorach prowincjonalnych" Agnieszki Holland (1979). Późniejsze jej występy ekranowe były mniej eksponowane, choć należy też przypomnieć kilka wybitnych kreacji w Teatrze Telewizji, m.in. w adaptacjach dramatów Antoniego Czechowa.
Uczestniczyła również w wielkich koncertach w Poznaniu w cyklu Verba sacra pt. Modlitwy katedr, gdzie prezentowała m.in. teksty Jana Pawła II. Jest laureatką wielu nagród teatralnych, w tym ostatnio Nagrody im. Ireny Solskiej, przyznawanej przez polską sekcję Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Teatralnej (2015).

Lech Makowiecki ur. 1954 poeta, autor tekstów, kompozytor, muzyk, scenarzysta i felietonista. Karierę muzyczną rozpoczął w 1978 r„ w znanym zespole country rockowym Babsztyl, występując jako wokalista, gitarzysta i mandolinista. W 1985 wraz z zespołem Babsztyl zdobył Złoty Pierścień (główną nagrodę) na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. W 1986 założył i został liderem zespołu eastern country Zayazd z którym nagrał 5 płyt. W 2008 L. Makowiecki wygrał konkurs na scenariusz serialu o wysiedleniach w czasie II wojny światowej. Jest autorem scenariusza musicalu Mickiewicz wystawionego w Gliwickim Teatrze Muzycznym oraz kilku odcinków edukacyjno- rozrywkowego programu telewizyjnego Ostatni Zayazd. Z okazji obchodów jubileuszu 600- lecia bitwy pod Grunwaldem napisał musical Grunwald, który zaprezentowany w Olsztynie.

W ramach działalności solowej nagrał dwie płyty wpisujące się w nurt poezji śpiewanej z gatunku bardów. Płyty te skupione są na tematyce patriotycznej i historii polski z okresu II wojny światowej, jednocześnie będąc mocno osadzonymi we współczesności.

Ostatnio ukazały się dwie autorskie płyty: „Katyń 1940”( 2010), Ostatni list. Ballady Lecha Makowieckiego” (2010 r.) „Patriotyzm” (2011) oraz „Obudź się Polsko” (2012 r.). Ta ostatnia płyta jest kontynuacją poprzednich „historycznych” płyt i podobnie, jak wcześniejsze albumy ma edukować i uwrażliwiać słuchacza na dzieje naszego kraju, odbudowywać zręby Patriotyzmu, przestrzegać przed zagrożeniami współczesnego świata i ukazywać drogę rozwoju w oparciu o naszą Tradycję i uniwersalne prawa Dekalogu. Ogromne zróżnicowanie stylów muzycznych tych premierowych utworów, od ballad partyzanckich, przez sacrosongi, hymny ojczyźniane po stadionowe "hity" i "harleyowskiego" rocka, odzwierciedla różnorodność samych Polaków, których niezależnie od wieku, temperamentu i upodobań powinno łączy jedno -miłość do Ojczyzny.

Artysta, sformatowany na polską tradycję, kulturę i edukację historyczną młodego pokolenia wydał również tomiki wierszy: „PRO PUBLICO BONO" i "JA TU ZOSTAJĘ".

Jerzy Zelnik na scenie debiutował w 1968 r. w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, z którym związany był przez dwa kolejne lata. Od 1970 r. związany był z teatrami warszawskimi, przede wszystkim Teatrem Powszechnym. Występował także na wielu pozawarszawskich scenach. Przez długi czas jego liczne role teatralne, filmowe i telewizyjne pozostawały w cieniu wybitnej kreacji Ramzesa, którą stworzył w filmie Faraon (1966) Jerzego Kawalerowicza jeszcze przed ukończeniem studiów. W jego dorobku warto pamiętać o przede wszystkim o rolach z klasycznego repertuaru. Wśród nich m.in. Lizandrze ze Snu nocy letniej Shakespeare’a w reż. Konrada Swinarskiego (1970), występie w Złotej Czaszce Słowackiego w reż. Ryszarda Peryta (1974), Razumowie w Spiskowcach wg Conrada w reż. Zygmunta Hübnera (1980), Trigorinie w Dziesięciu portretach z Czajką w tle w reż. Jerzego Grzegorzewskiego (1990), czy roli tytułowej w Don Juanie Moliera w reż. Marcina Jarnuszkiewicza (2008). Z ról ekranowych – oprócz Faraona – należy przypomnieć m.in. Piłata i innych (1971), Dzieje Grzechu (1975), Tańczącego jastrzębia (1977), Pismaka (1984), Chopina. Pragnienie miłości (2002), czy Smoleńsk (2016), a także liczne role w serialach oraz Teatrze Telewizji.

Dopełnieniem aktywności artystycznej Jerzego Zelnika było sprawowanie funkcji dyrektora Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi w latach 2005-2007. W ostatnich latach Jerzy Zelnik dużo uwagi poświęca też reżyserii (debiutował w tej roli w 2002 r. w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku), a zwłaszcza sztuce recytacji, której jest niezrównanym mistrzem.
 

 

POLECANE
Skoki narciarskie i doping. Nowe, nietypowe praktyki podczas kontroli kombinezonów Wiadomości
Skoki narciarskie i doping. Nowe, nietypowe praktyki podczas kontroli kombinezonów

Światowa Agencja Antydopingowa zapowiedziała analizę doniesień dotyczących skoków narciarskich. Sprawa dotyczy opisywanych przez niemieckie media praktyk, które miały umożliwiać zawodnikom manipulowanie pomiarami kombinezonów i uzyskiwanie przewagi sportowej.

Imane Khelif przyznał, że ma męskie geny tylko u nas
Imane Khelif przyznał, że ma męskie geny

Imane Khelif, algierski bokser, który w 2024 roku zdobył złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu, po raz pierwszy publicznie przyznał, że ma męskie chromosomy. W ekskluzywnym wywiadzie dla francuskiego dziennika sportowego L’Équipe, 26-letni zawodnik potwierdził u siebie obecność chromosomu Y oraz genu SRY, który jest kluczowy dla rozwoju męskich cech płciowych. Jednocześnie podkreślił, że nie jest osobą trans i że zawsze był wychowywany jako dziewczyna. Czy to jednak styl wychowania decyduje o płci?

Sąd postanowił o areszcie Ziobry. Lewandowski komentuje: „zaskarżymy to orzeczenie” z ostatniej chwili
Sąd postanowił o areszcie Ziobry. Lewandowski komentuje: „zaskarżymy to orzeczenie”

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa zdecydował w czwartek wieczorem o tymczasowym aresztowaniu byłego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry. Jak poinformował jego obrońca Bartosz Lewandowski, decyzja zostanie natychmiast zaskarżona, a obrona wskazuje na poważne zastrzeżenia wobec przebiegu postępowania i argumentacji sądu.

Dzieci zatruły się trutką w przedszkolu. Dramatyczne zdarzenie na Pomorzu Wiadomości
Dzieci zatruły się trutką w przedszkolu. Dramatyczne zdarzenie na Pomorzu

Dwoje sześcioletnich dzieci trafiło do szpitala po spożyciu trutki na gryzonie w przedszkolu w Krokowej. Służby natychmiast podjęły interwencję, a sprawą zajęła się policja.

Szef CPAC Matt Schlapp do Tuska: Zadzierasz z nami wszystkimi z ostatniej chwili
Szef CPAC Matt Schlapp do Tuska: Zadzierasz z nami wszystkimi

Spór wokół zerwania kontaktów USA z marszałkiem Sejmu Włodzimierzem Czarzastym wychodzi poza relacje dyplomatyczne. Po reakcji Donalda Tuska głos zabrał Matt Schlapp, szef CPAC, kierując do premiera Polski jednoznaczne ostrzeżenie.

Prokuratura uderza w wiceszefa Kancelarii Prezydenta. Karol Nawrocki reaguje pilne
Prokuratura uderza w wiceszefa Kancelarii Prezydenta. Karol Nawrocki reaguje

Po latach śledztwa bez zarzutów i mimo jednoznacznych opinii grafologicznych prokuratura wzywa wiceszefa KPRP Adama Andruszkiewicza w charakterze podejrzanego. Sprawa wywołała ostrą reakcję prezydenta Karola Nawrockiego.

Ambasador USA studzi Tuska: Pańska wiadomość trafiła do mnie chyba przez pomyłkę z ostatniej chwili
Ambasador USA studzi Tuska: Pańska wiadomość trafiła do mnie chyba przez pomyłkę

Decyzja Stanów Zjednoczonych o zerwaniu kontaktów z marszałkiem Sejmu Włodzimierzem Czarzastym wywołała polityczną burzę. Po wpisie Donalda Tuska głos zabrał ambasador USA Tom Rose, odpowiadając premierowi w zdecydowanym tonie.

MKOl dopuścił Rosjan do zimowej olimpiady. Politycy alarmują: weryfikacja była fikcją z ostatniej chwili
MKOl dopuścił Rosjan do zimowej olimpiady. Politycy alarmują: weryfikacja była fikcją

Dwudziestu sportowców z Rosji i Białorusi wystąpi w igrzyskach olimpijskich Mediolan–Cortina d’Ampezzo 2026 jako zawodnicy neutralni. Decyzja MKOl wywołała spór - część polityków uważa, że weryfikacja była zbyt pobieżna, inni przekonują, że obecne zasady są wystarczająco restrykcyjne.

Tusk staje murem za Czarzastym po decyzji ambasadora USA z ostatniej chwili
Tusk staje murem za Czarzastym po decyzji ambasadora USA

Po zerwaniu kontaktów przez stronę amerykańską z marszałkiem Sejmu Włodzimierzem Czarzastym głos zabrał Donald Tusk. Premier publicznie skomentował decyzję ambasadora USA, stając w obronie polityka Lewicy.

Sytuacja niemieckiej gospodarki w niektórych sektorach krytyczna. Analiza Bundestagu tylko u nas
Sytuacja niemieckiej gospodarki w niektórych sektorach krytyczna. Analiza Bundestagu

Wysokie ceny energii, spadające inwestycje i rosnące koszty pracy coraz mocniej uderzają w niemiecką gospodarkę. Najnowsza analiza Bundestagu pokazuje, że w kluczowych sektorach Niemcy tracą konkurencyjność na tle USA, Chin i innych państw G7, a część problemów ma już charakter strukturalny.

REKLAMA

Gloria Artis dla Haliny Łabonarskiej, Lecha Makowieckiego i Jerzego Zelnika [sylwetki odznaczonych]

Dzisiaj w siedzibie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego odbyła się uroczystość wręczenia nagród Gloria Artis przez Premiera Piotra Glińskiego Halinie Łabonarskiej, Lechowi Makowieckiemu i Jerzemu Zelnikowi
/ screen YouTube
Halina Łabonarska jest wybitną aktorką, występującą przede wszystkim w teatrze. Debiutowała na scenie Teatru Nowego w Łodzi (1969), a następnie związała się z zespołem Izabelli Cywińskiej, z którym występowała w teatrach w Kaliszu i Poznaniu. W tym okresie stworzyła wiele ról pierwszoplanowych, które przyniosły jej uznanie, zostały zauważone przez krytykę oraz przyczyniły się do uformowania jej dojrzałego aktorskiego stylu. Były wśród nich m.in. Wróżka w Wyzwoleniu Stanisława Wyspiańskiego (1970, reż. Maciej Prus), Barbara Niechcicowa w Nocach i dniach wg Marii Dąbrowskiej (1971, reż. Izabella Cywińska), Joanna w Domu kobiet Zofii Nałkowskiej (1971, reż. Izabella Cywińska), Polly w Operze za trzy grosze Bertolta Brechta (1974), Nastia w Na dnie Maksima Gorkiego (1974), Spika Tremendosa w Onych Stanisława Ignacego Witkiewicza (1975). Od 1977 r. pracuje na scenach warszawskich. Wśród wielu ważnych ról tego okresu warto wymienić m.in. Idalię w Fantazym Słowackiego (1980), Babę w Pieszo Sławomira Mrożka w reż. Jerzego Jarockiego (1981), czy Matkę w Zwiastowaniu Paula Claudela (2012). Obecnie związana jest z Teatrem Dramatycznym m.st. Warszawy, gdzie występuje m.in. w roli tytułowej w Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta w reż. Wawrzyńca Kostrzewskiego (2016).

W filmie debiutowała wybitną rolą Anki w "Aktorach prowincjonalnych" Agnieszki Holland (1979). Późniejsze jej występy ekranowe były mniej eksponowane, choć należy też przypomnieć kilka wybitnych kreacji w Teatrze Telewizji, m.in. w adaptacjach dramatów Antoniego Czechowa.
Uczestniczyła również w wielkich koncertach w Poznaniu w cyklu Verba sacra pt. Modlitwy katedr, gdzie prezentowała m.in. teksty Jana Pawła II. Jest laureatką wielu nagród teatralnych, w tym ostatnio Nagrody im. Ireny Solskiej, przyznawanej przez polską sekcję Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Teatralnej (2015).

Lech Makowiecki ur. 1954 poeta, autor tekstów, kompozytor, muzyk, scenarzysta i felietonista. Karierę muzyczną rozpoczął w 1978 r„ w znanym zespole country rockowym Babsztyl, występując jako wokalista, gitarzysta i mandolinista. W 1985 wraz z zespołem Babsztyl zdobył Złoty Pierścień (główną nagrodę) na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. W 1986 założył i został liderem zespołu eastern country Zayazd z którym nagrał 5 płyt. W 2008 L. Makowiecki wygrał konkurs na scenariusz serialu o wysiedleniach w czasie II wojny światowej. Jest autorem scenariusza musicalu Mickiewicz wystawionego w Gliwickim Teatrze Muzycznym oraz kilku odcinków edukacyjno- rozrywkowego programu telewizyjnego Ostatni Zayazd. Z okazji obchodów jubileuszu 600- lecia bitwy pod Grunwaldem napisał musical Grunwald, który zaprezentowany w Olsztynie.

W ramach działalności solowej nagrał dwie płyty wpisujące się w nurt poezji śpiewanej z gatunku bardów. Płyty te skupione są na tematyce patriotycznej i historii polski z okresu II wojny światowej, jednocześnie będąc mocno osadzonymi we współczesności.

Ostatnio ukazały się dwie autorskie płyty: „Katyń 1940”( 2010), Ostatni list. Ballady Lecha Makowieckiego” (2010 r.) „Patriotyzm” (2011) oraz „Obudź się Polsko” (2012 r.). Ta ostatnia płyta jest kontynuacją poprzednich „historycznych” płyt i podobnie, jak wcześniejsze albumy ma edukować i uwrażliwiać słuchacza na dzieje naszego kraju, odbudowywać zręby Patriotyzmu, przestrzegać przed zagrożeniami współczesnego świata i ukazywać drogę rozwoju w oparciu o naszą Tradycję i uniwersalne prawa Dekalogu. Ogromne zróżnicowanie stylów muzycznych tych premierowych utworów, od ballad partyzanckich, przez sacrosongi, hymny ojczyźniane po stadionowe "hity" i "harleyowskiego" rocka, odzwierciedla różnorodność samych Polaków, których niezależnie od wieku, temperamentu i upodobań powinno łączy jedno -miłość do Ojczyzny.

Artysta, sformatowany na polską tradycję, kulturę i edukację historyczną młodego pokolenia wydał również tomiki wierszy: „PRO PUBLICO BONO" i "JA TU ZOSTAJĘ".

Jerzy Zelnik na scenie debiutował w 1968 r. w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, z którym związany był przez dwa kolejne lata. Od 1970 r. związany był z teatrami warszawskimi, przede wszystkim Teatrem Powszechnym. Występował także na wielu pozawarszawskich scenach. Przez długi czas jego liczne role teatralne, filmowe i telewizyjne pozostawały w cieniu wybitnej kreacji Ramzesa, którą stworzył w filmie Faraon (1966) Jerzego Kawalerowicza jeszcze przed ukończeniem studiów. W jego dorobku warto pamiętać o przede wszystkim o rolach z klasycznego repertuaru. Wśród nich m.in. Lizandrze ze Snu nocy letniej Shakespeare’a w reż. Konrada Swinarskiego (1970), występie w Złotej Czaszce Słowackiego w reż. Ryszarda Peryta (1974), Razumowie w Spiskowcach wg Conrada w reż. Zygmunta Hübnera (1980), Trigorinie w Dziesięciu portretach z Czajką w tle w reż. Jerzego Grzegorzewskiego (1990), czy roli tytułowej w Don Juanie Moliera w reż. Marcina Jarnuszkiewicza (2008). Z ról ekranowych – oprócz Faraona – należy przypomnieć m.in. Piłata i innych (1971), Dzieje Grzechu (1975), Tańczącego jastrzębia (1977), Pismaka (1984), Chopina. Pragnienie miłości (2002), czy Smoleńsk (2016), a także liczne role w serialach oraz Teatrze Telewizji.

Dopełnieniem aktywności artystycznej Jerzego Zelnika było sprawowanie funkcji dyrektora Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi w latach 2005-2007. W ostatnich latach Jerzy Zelnik dużo uwagi poświęca też reżyserii (debiutował w tej roli w 2002 r. w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku), a zwłaszcza sztuce recytacji, której jest niezrównanym mistrzem.
 


 

Polecane