Co musisz wiedzieć:

• Dnia 12 grudnia 2025 r. prezydent RP Karol Nawrocki podpisał: ustawę z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece (nr druku sejmowego 1444).
• Ustawę z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (nr druku sejmowego 1479).
• Ustawę z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (nr druku sejmowego 1630).

Zmiana prawa o notariacie i księgach wieczystych

Celem ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece – jest umożliwienie składania przez spadkobierców lub zapisobierców windykacyjnych za pośrednictwem notariuszy, przy użyciu systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe, wniosków o wpis w księdze wieczystej w celu ujawnienia przejścia uprawnienia z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości wskutek dziedziczenia, stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia.

• Solidarność powołała Sztab Akcji Protestacyjnej. "Rozpoczynamy przygotowania do ogólnokrajowej akcji protestacyjnej"
• Ranking najbardziej wpływowych polityków według ''Politico''. Nawrocki wyróżniony, złe wieści dla Tuska
• Zełenski zaprosił Karola Nawrockiego na Ukrainę. Jest odpowiedź Pałacu Prezydenckiego
• Piotr Duda: Jeśli rząd tych drzwi nie otworzy, to my je wyważymy
• Kiedy przyjdzie biała zima? Prognoza pogody na Święta

Ustawa wprowadza następujące zmiany:

a) wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym po sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia na wniosek spadkobiercy albo zapisobiercy windykacyjnego notariusz sporządza protokół, który zawiera wniosek spadkobiercy albo zapisobiercy windykacyjnego o wpis spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości w księdze wieczystej oraz oświadczenie o znanych im: spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu, własności lub użytkowaniu wieczystym nieruchomości, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które wchodzą w skład spadku i są objęte żądaniem o złożenie wniosku (dodanie art. 95ga w ustawie – Prawo o notariacie);

b) wprowadzenie podstawy prawnej do złożenia przez notariusza (na żądanie spadkobiercy lub zapisobiercy windykacyjnego) wniosku o wpis w księdze wieczystej przejścia uprawnienia z tytułu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, prawa własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości, wskutek dziedziczenia stwierdzonego aktem poświadczenia dziedziczenia (dodanie w art. 95j ustawy – Prawo o notariacie § 2 i 3);

c) rozszerzenie obowiązku notariusza w zakresie pobrania od strony czynności notarialnej stosownej opłaty sądowej od wniosku o wpis w księdze wieczystej (zmiana art. 7 § 2 ustawy – Prawo o notariacie);

d) wprowadzenie regulacji w art. 36 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, polegającej na zniesieniu obowiązku zawiadomienia przez notariusza sądu wieczystoksięgowego o zmianie właściciela nieruchomości, jeżeli na żądanie spadkobiercy lub zapisobiercy windykacyjnego złożył on, w dniu sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, wniosek o wpis w księdze wieczystej.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Zmiana ustawy o cudzoziemcach

Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych
innych ustaw ma na celu przede wszystkim:

1) wprowadzenie rozwiązań prawnych umożliwiających złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na:

a) pobyt czasowy,

b) zezwolenia na pobyt stały;

c) z zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE – w postaci elektronicznej, z wykorzystaniem usługi online, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego Modułu Obsługi Spraw (zwany dalej ,,MOS”);

2) dostosowanie polskiego porządku prawnego do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1953 z dnia 26 października 2016 r. w sprawie ustanowienia europejskiego dokumentu podróży do celów powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich oraz uchylającego zalecenie Rady z dnia 30 listopada 1994 r.;

3) wprowadzenie szczególnych rozwiązań dotyczących udzielania zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną oraz zezwolenia na pobyt czasowy dla cudzoziemca będącego członkiem rodziny obywatela RP lub obywatela państwa członkowskiego UE, jeżeli cudzoziemiec, którego wniosek dotyczy, przebywa poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4) doprecyzowanie zakresu danych i informacji przetwarzanych w rejestrach i postępowaniach dotyczących cudzoziemców. Uporządkowano także zakres przetwarzanych danych w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 223, z późn. zm.) oraz ustawie z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 633, z późn. zm.). Zmiana w tym zakresie ma na celu realizację przepisów rozporządzenia (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Dz. Urz. UE L 199 z 31.07.2007, str. 23);

5) zawarcie podstawy prawnej do wprowadzenia, w drodze rozporządzeń, wyjątków od obowiązku wizowego lub wyjątków od zwolnienia z obowiązku wizowego wobec cudzoziemców wskazanych w art. 6 ust. 1 lub 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu; Zgodnie z art. 19 nowelizacji ustawy zasadnicza część przepisów ustawy, ich wejście w życie, uzależnione jest od wprowadzenia odpowiednich rozwiązań technicznych umożliwiających korzystanie z MOS. Przepisy te wejdą w życie w dacie wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających stosowanie tych przepisów, wskazanej w komunikacie ministra właściwego do spraw wewnętrznych ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski” (art. 17 ustawy).

Ustawa o zdrowiu zwierząt

Ustawa dostosowuje polskie prawo do przepisów Unii Europejskiej w sprawie przenośnych chorób zwierząt, tj. służących prawidłowemu stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/429, czyli tzw. prawa o zdrowiu zwierząt (ang. „Animal Health Law”). Regulacja ma zastąpić większość przepisów częściowo uchylanej ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

Głównym celem ustawy jest zapewnienie stosowania:

a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”),

b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii,

c) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność, d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) oraz

e) wdrożenie dyrektywy 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniającą decyzję Rady 90/424/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 92/117/EWG.

Ustawa o zdrowiu zwierząt reguluje, w szczególności:

• zadania jednostek, które zajmują się ochroną zdrowia zwierząt oraz zwalczaniem chorób zwierząt, tj. Inspekcja Weterynaryjna;
• zasady szeroko pojętego zwalczania chorób zwierząt (w zakresie, w którym nie obejmują tego przepisy unijne), w tym wypłaty odszkodowań, które przyznawane są w związku ze zwalczaniem chorób zwierząt;
• rozwiązania, które podejmowane są w ramach zwalczania chorób zwierząt w odniesieniu do zwierząt dzikich;
• sankcje za naruszenie przepisów ustawy.

2) Wśród nowych rozwiązań zawartych w ustawie są m.in.:

• ustanowienie alternatywnego systemu przemieszczania świń, który obniży w praktyce koszty ponoszone przez posiadaczy zwierząt oraz usprawni przemieszczanie zwierząt;
• skrócenie terminu dokonania zgłoszenia do komputerowej bazy danych zdarzeń dotyczących zwierząt (np. przemieszczeń), w sytuacji zagrożenia lub wystąpienia choroby kategorii A (np. pryszczyca). Rozwiązanie przyczyni się to do ograniczenia rozprzestrzeniania się chorób;
• ułatwienie działań samorządu lekarzy weterynarii, jeśli chodzi o wydawanie zaświadczeń o prawie wykonywania zawodu lekarza weterynarii przez okręgowe rady lekarsko-weterynaryjne, a także dyplomów lekarzom weterynarii, którzy otrzymali tytuł specjalisty przez Komisję do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem art. 126 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, tj. przepisu nowelizującego ustawę z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 181).