Najkrócej rzecz ujmując, na razie nie wynika dla nas zbyt wiele i to z kilku powodów. Po pierwsze - my w gruncie rzeczy nie dużo o wszystkim co się dzieje wiemy. Nie znamy do końca ani prawdziwej motywacji Stanów Zjednoczonych ani tego czym kierował się prezydent Donald Trump ani prawdziwego przebiegu całej operacji. Oczywiście, są podawane oficjalne komunikaty przez stronę amerykańską, różni eksperci powołujący się na swoja wiedze „insaiderską” kreślą już takie czy inne plany przebiegu wypadków ale to wszystko może być i zapewne jest zasłona dymna. Wiedza o tym, jak przeprowadza się takie akcje, jak zdobywa się informacje o systemie obronnym przeciwnika i jak finalizuje ostatecznie działania jest czymś cenniejszym od złota. Wątpię, by ktokolwiek chciał się taką wiedzą dzielić. Rosjanie złota mają niemało ale takiej wiedzy nie posiadają i chętnie by się w nią zaopatrzyli.

W polityce liczą się głównie interesy

Druga sprawa, to odpowiedź na pytanie - jakie Polska ma interesy w Wenezueli? Jakie więzy gospodarcze, polityczne czy militarne łączą nas z tym egzotycznym krajem? Nawet dość pobieżna analiza musi wskazać, że tych więzów nie ma zbyt wiele i w związku z tym wszelkie zmiany jakie tam zachodzą nie będą specjalnie oddziaływać na nas. Oczywiście, publicyści, komentatorzy, czy ogólnie - tak zwani zwykli ludzie, mają prawo do formułowania i wygłaszania najbardziej nawet fantastycznych wniosków płynących  dla nas, co to się teraz nie stanie, czy ceny benzyny na polskich stacjach wzrosną czy spadną ale w rzeczywistości wpływ tego, co się będzie działo w Ameryce Południowej w związku z aresztowaniem Maduro na Polskę nie jest duży. Znacznie mniejszy na pewno, niż wiszący nad nami jak miecz Damoklesa pakt Mercosur.   

Trzecia sprawa, nie najmniej ważna, polega na tym, że nawet zakładając, czysto hipotetycznie, że Polska ma w regionie Wenezueli jakieś żywotne interesy, to nie posiadamy i tak w obecnej sytuacji praktycznie żadnych narzędzi, by na zachodniej półkuli oddziaływać. Możemy sobie co najwyżej groźnie pokiwać palcem w bucie....

• Komunikat RCB dla woj. opolskiego i dolnośląskiego
• "Polskę należy wykończyć". Pogarda i antypolonizm Republiki Weimarskiej
• Krajewski: Będzie powrót do bardziej restrykcyjnych zapisów w umowie z Mercosur
• Wyłączenia prądu w Wielkopolsce. Ważny komunikat dla mieszkańców
• Nominacje oficerskie wracają na stół. Prezydent spotka się z MON i szefami służb
• Księżna Kate w szpitalu. Pod oficjalnym komunikatem lawina komentarzy
• Proces, który miał ruszyć z hukiem, nagle wyhamował. Co dalej ze sprawą Grzegorza Brauna?
• Sąd nie miał wątpliwości w sprawie TVN. Stacja kwestionuje wyrok
• Ważny komunikat MSWiA. Resort "mobilizuje służby"

Strojenie groźnych min

Gdy mamy świadomość tych trzech uwarunkowań, z niemałym zdziwieniem musimy przyjmować aktywność naszych polityków, szczególnie tych z Uśmiechniętej Koalicji, w obszarze polityki „wenezuelskiej”. Aktywność, na szczęście głównie publicystyczną bo na żadną inną, zgodnie z trzecim uwarunkowaniem, na szczęście w całej tej sytuacji nie mamy realnych środków. Niemniej znalazło się grono polityków i jeszcze większe grono ludzi należących do medialnej oprawy rządu, którzy od kilku dni wypowiadają się z poziomu wyżyn moralnych na temat amerykańskiej polityki w tamtym rejonie. Mamy wypowiedzi o końcu polityki opartej na wartościach, o nieposzanowaniu zasad prawa międzynarodowego, o konieczności przestrzegania suwerenności Wenezueli. Maduro nagle stał się z despotycznego dyktatora suwerennym przywódcą napadniętego kraju. Swoisty rekord osiągnęła panie redaktor Eliza Michalik, nawołując na swoim kanale do tego, by wyrzucić z NATO Stany Zjednoczone a na ich miejsce przyjąć Chiny. Ciężko to nawet skomentować. Inne, podobne w tonie do pogróżek wypowiedzi,  ze strony naszych polityków również nie brzmią zbyt realistycznie. Cóż, wielcy gracze ustalają świat na swoich zasadach. To jest niemoralne? Zapewne ale czy kiedykolwiek moralność odgrywała znaczącą rolę w relacjach międzynarodowych? Nic nie możemy osiągnąć, żadnych istotnych dla Polski interesów, próbując dostroić się do światowego chóru głosów moralnego potępienia dla, koronkowej co trzeba przyznać, operacji amerykańskiej. Możemy co najwyżej stroić groźne miny, co nie jest ani rozsądne ani skuteczne.

Co Polska powinna zatem robić w całej tej sytuacji? Najlepiej chyba będzie usiąść spokojnie na „czterech literach” i czekać na dalszy rozwój wypadków. Działanie Amerykanów uderza w łańcuch światowych sojuszy rosyjskich i chińskich na świecie, to osłabia Rosję a wiec jest dla nas w ostatecznym rachunku korzystne. Zresztą nic innego tak realnie zrobić nie możemy, należy zatem zachować spokój, który na ogół bywa lepszym przewodnikiem w polityce niż moralne wzmożenie.