Co musisz wiedzieć:

• Niemcy przyjęły pierwszą kompleksową strategię ochrony gospodarki, która łączy działania państwa, biznesu i służb w odpowiedzi na zagrożenia geopolityczne i cybernetyczne.
• Kluczowym elementem są trzy filary: zmiany prawne i rola służb, współpraca publiczno-prywatna oraz wzmacnianie odporności firm i instytucji naukowych.
• Strategia zakłada, że za bezpieczeństwo odpowiadają przede wszystkim przedsiębiorstwa, a państwo wspiera je poprzez informacje, standardy i narzędzia ochrony.

W czasach, gdy granica między szpiegostwem państwowym, przestępczością zorganizowaną a działaniami hybrydowymi staje się coraz bardziej płynna, Berlin wybiera model zintegrowanego bezpieczeństwa. Opiera się on na ścisłej współpracy państwa, przedsiębiorstw, nauki oraz służb specjalnych.

- "Opierając się na celach krajowych i międzynarodowych oraz zintegrowanym podejściu do bezpieczeństwa, Narodowa Strategia Bezpieczeństwa Gospodarczego toruje drogę do zintegrowanego i holistycznego bezpieczeństwa gospodarczego. Oznacza to, że wszystkie istotne obszary polityki, administracji publicznej i biznesu ściśle ze sobą współpracują, aby zwiększyć odporność niemieckiej gospodarki zgodnie z podejściem uwzględniającym wszystkie ryzyka (...)"

-  czytamy w nowej strategii.

Narodowa strategia ochrony gospodarki Niemiec

Strategia ta jest bezpośrednim rozwinięciem kluczowych dokumentów międzynarodowych i krajowych z ostatnich lat. Opiera się między innymi na wspólnej deklaracji państw G7 z maja 2023 roku dotyczącej odpornych łańcuchów dostaw i ochrony przed szpiegostwem oraz sabotażem cyfrowym, na Narodowej Strategii Bezpieczeństwa Niemiec z czerwca 2023 roku, na Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa Gospodarczego Komisji Europejskiej z tego samego okresu oraz na niemieckiej Strategii wobec Chin z lipca 2023 roku. Duże znaczenie ma również utworzenie Narodowej Rady Bezpieczeństwa przy Urzędzie Kanclerskim, która koordynuje działania na styku bezpieczeństwa wewnętrznego, zewnętrznego, gospodarczego i cyfrowego. Celem nadrzędnym całego przedsięwzięcia jest wzmocnienie odporności niemieckich łańcuchów wartości, badań, innowacji i rozwoju wobec zagrożeń fizycznych, cyfrowych i hybrydowych oraz przede wszystkim przed szpiegostwem gospodarczym i sabotażem.

Po raz pierwszy w historii Niemiec wprowadzono oficjalną definicję państwowo zorganizowanej ochrony gospodarki. Oznacza ona państwowe wsparcie dla przedsiębiorstw w skutecznym zwiększaniu odporności ich łańcuchów wartości i dostaw oraz ochrony działalności badawczo-rozwojowej i innowacyjnej wobec zagrożeń fizycznych, cyfrowych i hybrydowych, ze szczególnym uwzględnieniem szpiegostwa gospodarczego i sabotażu. W tym dokumencie podkreślono wyraźnie, że podstawowa odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywa na samych firmach. Państwo oferuje jedynie „pomoc do samopomocy” poprzez informacje wywiadowcze, ostrzeżenia bezpieczeństwa, rekomendacje ochronne oraz odpowiednie ramy prawne, które ułatwiają przedsiębiorstwom samodzielne działanie.

Trzy filary bezpiecznej gospodarki

Strategia koncentruje się na trzech równoległych filarach, które wzajemnie się uzupełniają.

1. Pierwszy filar zakłada dalszy rozwój ram prawnych oraz portfolio usług oferowanych przez służby bezpieczeństwa. W nowych ustawach i zmianach prawnych aspekty bezpieczeństwa gospodarki i nauki będą znacznie silniej uwzględniane. Przykładem jest wdrożenie unijnej dyrektywy CER, która po raz pierwszy tworzy jednolity ogólnoniemiecki system ochrony infrastruktury krytycznej, oraz wdrożenie dyrektywy NIS-2 podnoszącej standardy cyberbezpieczeństwa. Przygotowywany jest również standard DIN SPEC „Corporate Security” określający poziomy ochrony fizycznej przedsiębiorstw. Rozważana jest także możliwość wprowadzenia w dużych firmach osoby odpowiedzialnej za bezpieczeństwo przedsiębiorstwa oraz sprawdzanie kandydatów i pracowników bez bezpośredniego udziału władz.
2. Drugi filar skupia się na wzroście odporności zbiorowej dzięki pogłębionej współpracy między państwem a sektorem prywatnym. Kluczowym narzędziem realizacji tego celu jest dalszy rozwój „Initiative Wirtschaftsschutz” – centralnej platformy koordynacyjnej kierowanej przez BMI, w której uczestniczą służby BfV, BKA, BSI, BND, BBK, oraz największe związki branżowe. Powstają także nowe formaty wymiany informacji, wspólne briefingi bezpieczeństwa, fora wymiany najlepszych praktyk dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz platforma do konsolidacji danych o zagrożeniach. Planowane jest także stworzenie ogólnonarodowego obrazu sytuacyjnego z kokpitem zarządzającym oraz projekt wsparcia w mediach społecznościowych, dzięki któremu ochrona gospodarki dotrze także do firm, które dotychczas nie miały kontaktu z tematyką bezpieczeństwa.
3. Trzeci filar dotyczy wzmocnienia odporności indywidualnej przedsiębiorstw i instytucji naukowych. W tym celu udostępniane są i ciągle rozwijane nowe narzędzia oraz standardy. Należą do nich między innymi Biura Bezpieczeństwa Informacji Technicznej, CyberRisikoCheck dla małych firm, standardy ciągłości działania oraz Narodowa Platforma Ochrony Badań tworzona przez Ministerstwo Badań. Osobne miejsce zajmuje temat zagrożeń hybrydowych oraz strategia, której celem jest ochrona gospodarki, nauki i infrastruktury krytycznej przed skoordynowanymi działaniami państw trzecich.

Partnerstwo publiczno-prywatne

Niemcy planują dodatkowo utworzenie publiczno-prywatnej sieci zagranicznej wzorowanej na amerykańskim Overseas Security Advisory Council, wzmocnienie współpracy z Unią Europejską i NATO oraz wprowadzenie międzynarodowego monitora regulacji, który będzie wczesnym ostrzeganiem przed zmianami prawa w kluczowych rynkach.

Narodowa Strategia Ochrony Gospodarki Niemiec z marca 2026 roku stanowi prawdziwy przełom w myśleniu o bezpieczeństwie. Berlin uznaje w niej jasno, że ochrona niemieckiej gospodarki może być tylko tak skuteczna, jak skuteczna jest współpraca wszystkich aktorów państwowych i prywatnych. Strategia pokazuje, że bezpieczeństwo gospodarcze traktowane jest jako równorzędny ze zbrojeniowym i integralny element narodowego bezpieczeństwa. Dla polskich przedsiębiorców współpracujących z Niemcami oraz dla polskiego sektora bezpieczeństwa jest to dokument obowiązkowy, pokazujący kierunek rozwoju ochrony gospodarki naszego największego partnera handlowego.

[Autor Aleksandra Fedorska jest dziennikarką Tysol.pl oraz licznych polskich i niemieckich mediów]

[Tytuł, sekcje "Co musisz wiedzieć" i "Co to oznacza dla Polski", FAQ, oraz część śródtytułów od Redakcji]

Co to oznacza dla Polski:

• Polska będzie musiała dostosować się do rosnących standardów bezpieczeństwa gospodarczego, zwłaszcza w obszarze cyberbezpieczeństwa, ochrony danych i infrastruktury krytycznej, jeśli chce utrzymać konkurencyjność i współpracę z niemieckimi partnerami.
• Wzmocnienie współpracy państwo–biznes w Niemczech może wyznaczać kierunek także dla Polski, gdzie podobne mechanizmy wsparcia i wymiany informacji wciąż są słabiej rozwinięte.
• Polskie firmy działające w niemieckich łańcuchach dostaw będą musiały spełniać wyższe wymagania bezpieczeństwa, co może oznaczać zarówno nowe koszty, jak i szansę na rozwój kompetencji i wejście na bardziej zaawansowane rynki.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czym jest Narodowa Strategia Ochrony Gospodarki Niemiec? To pierwszy kompleksowy dokument rządu Niemiec określający, jak chronić gospodarkę przed zagrożeniami takimi jak szpiegostwo, cyberataki czy działania hybrydowe.

Dlaczego Niemcy wprowadzają taką strategię właśnie teraz? Powodem są rosnące napięcia geopolityczne, ryzyko zakłóceń łańcuchów dostaw oraz wzrost zagrożeń cyfrowych i gospodarczych ze strony państw trzecich.

Na czym polega model współpracy państwa i biznesu? Państwo dostarcza informacje, ostrzeżenia i ramy prawne, natomiast przedsiębiorstwa odpowiadają za wdrażanie konkretnych środków bezpieczeństwa.

Jakie obszary gospodarki są szczególnie chronione? Szczególną uwagę poświęca się infrastrukturze krytycznej, badaniom i rozwojowi, technologiom oraz łańcuchom dostaw.

Czy strategia wpłynie na firmy spoza Niemiec? Tak, zwłaszcza na przedsiębiorstwa współpracujące z niemieckimi partnerami – będą musiały spełniać wyższe standardy bezpieczeństwa i ochrony danych.