[Felieton "TS"] Karol Gac: Kwik świni
3 maja, godz. 14.00. Ulice wyludnione, zapasy zrobione, pogoda dopisała. Cała Polska wstrzymała oddech. Czuć, że zaraz wydarzy się coś wielkiego, o czym następne pokolenia będą uczyć się z książek. No, ewentualnie od rodziców i dziadków. Nic dziwnego, w końcu do stolicy przyjechał prezydent Europy. W dodatku sam zakomunikował, że powie coś „ważnego i ciekawego”. A on by chyba nie kłamał, prawda? Nikt nie wie, co to będzie, ale to teraz nieważne. Wszyscy słuchają i klaszczą. Najwyżej się od tego odetną. Dowiedzą się tego później.
/ screen YT
Żarty żartami, ale do wykładu Donalda Tuska na Uniwersytecie Warszawskim warto wrócić z kilku powodów. Przede wszystkim okazało się, że były premier nie ma Polakom nic do powiedzenia. Co zapamiętamy z przemówienia szefa Rady Europejskiej? Kilka bon motów, garść cytatów i trochę szpilek. Treści tam raczej nie było, a i te, które się tam znalazły, były raczej zbiorem frazesów. Dużo pływania, lawirowania, dwuznaczności – cały Tusk.
Po drugie, show Tuskowi skradł redaktor naczelny „Liberte!” Leszek Jażdżewski, który wygłosił krótki wstęp do wykładu szefa RE. Wstęp, który był jednym, wielkim rzygiem na Kościół. Mieszanką prostactwa, buractwa, ignorancji, pychy i intelektualnej bezsilności. Mogliśmy więc usłyszeć m.in., że „polski Kościół zaparł się Ewangelii, zaparł się Chrystusa i gdyby dzisiaj Chrystus był ponownie ukrzyżowany, to prawdopodobnie przez tych, którzy używają krzyża jako pałki do tego, aby zaganiać pokorne owieczki do zagrody”. Reszty Państwu oszczędzę.
No dobrze, ale jak zareagowali zebrani? Brawami. Otóż „warszawka”, elita elit była zachwycona. To znaczy na początku. Bo nagle okazało się, że Donald Tusk miał marsową minę i nie klaskał, a społeczeństwu jakoś niespecjalnie przypadł do gustu ten wywód. I co z tym fantem zrobić? Nic trudnego. Teraz najlepsze: ci sami ludzie, którzy oklaskiwali Jażdżewskiego, nagle... zaczęli się od niego odcinać! Ja rozumiem, że kampania, że słupki wyborcze, ale no są jakieś granice. Niby dorośli, a jak dzieci.
W wywodzie Jażdżewskiego nie było oczywiście przypadku. Tylko ktoś naiwny może sądzić, że Donald Tusk był zaskoczony i niezadowolony z tego wstępu. Nie po Januszu Palikocie, nie po wcześniejszych wypowiedziach Tuska. Wiele można o byłym premierze powiedzieć, ale nie to, że jest politycznym amatorem. Poza tym mógł się od tego odciąć, a jednak tego nie zrobił. Ani na UW, ani później. Skoro więc nie przypadek, to co? Polityka. Opozycja musi szukać nowego elektoratu, a w Polsce postępuje proces sekularyzacji. Widocznie zwietrzono w tym szansę. Problemem okazał się falstart.
Jażdżewski powiedział też, że „po kilku godzinach zapasów ze świnią w błocie orientujesz się w końcu, że świnia to lubi”. Słusznie, ja w błocie z Leszkiem Jażdżewskim nie zamierzam się taplać. Zwłaszcza że najwyraźniej to lubi.
Karol Gac
Artykuł pochodzi z najnowszego numeru "TS" (20/2019) do kupienia w wersji cyfrowej tutaj.
Po drugie, show Tuskowi skradł redaktor naczelny „Liberte!” Leszek Jażdżewski, który wygłosił krótki wstęp do wykładu szefa RE. Wstęp, który był jednym, wielkim rzygiem na Kościół. Mieszanką prostactwa, buractwa, ignorancji, pychy i intelektualnej bezsilności. Mogliśmy więc usłyszeć m.in., że „polski Kościół zaparł się Ewangelii, zaparł się Chrystusa i gdyby dzisiaj Chrystus był ponownie ukrzyżowany, to prawdopodobnie przez tych, którzy używają krzyża jako pałki do tego, aby zaganiać pokorne owieczki do zagrody”. Reszty Państwu oszczędzę.
No dobrze, ale jak zareagowali zebrani? Brawami. Otóż „warszawka”, elita elit była zachwycona. To znaczy na początku. Bo nagle okazało się, że Donald Tusk miał marsową minę i nie klaskał, a społeczeństwu jakoś niespecjalnie przypadł do gustu ten wywód. I co z tym fantem zrobić? Nic trudnego. Teraz najlepsze: ci sami ludzie, którzy oklaskiwali Jażdżewskiego, nagle... zaczęli się od niego odcinać! Ja rozumiem, że kampania, że słupki wyborcze, ale no są jakieś granice. Niby dorośli, a jak dzieci.
W wywodzie Jażdżewskiego nie było oczywiście przypadku. Tylko ktoś naiwny może sądzić, że Donald Tusk był zaskoczony i niezadowolony z tego wstępu. Nie po Januszu Palikocie, nie po wcześniejszych wypowiedziach Tuska. Wiele można o byłym premierze powiedzieć, ale nie to, że jest politycznym amatorem. Poza tym mógł się od tego odciąć, a jednak tego nie zrobił. Ani na UW, ani później. Skoro więc nie przypadek, to co? Polityka. Opozycja musi szukać nowego elektoratu, a w Polsce postępuje proces sekularyzacji. Widocznie zwietrzono w tym szansę. Problemem okazał się falstart.
Jażdżewski powiedział też, że „po kilku godzinach zapasów ze świnią w błocie orientujesz się w końcu, że świnia to lubi”. Słusznie, ja w błocie z Leszkiem Jażdżewskim nie zamierzam się taplać. Zwłaszcza że najwyraźniej to lubi.
Karol Gac
Artykuł pochodzi z najnowszego numeru "TS" (20/2019) do kupienia w wersji cyfrowej tutaj.
