JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO nie trzeba nikomu przedstawiać. Dla przyjaciół Ziuk, dla partyjnych towarzyszy Wiktor. A dla żołnierzy – Komendant. Już jako dziecko powtarzał, że jest stworzony do wielkich rzeczy. Mówił o sobie „uparty Litwin” i tak też postępował. Nie złamały go ani pobyt na Syberii, ani odsiadka w niesławnej warszawskiej Cytadeli. Od 1892 roku w kręgu socjalistów. Przez 10 lat redaktor największego podziemnego pisma PPS „Robotnik”. Od 1905 roku na czele Organizacji Bojowej. Inspirator powstania związków strzeleckich. Od 1912 roku Komendant Główny połączonych Związków i Drużyn Strzeleckich. Żołnierz, który aż do śmierci niemal nie rozstawał się ze swoim siwym mundurem. Od 1918 roku jednocześnie naczelnik państwa oraz wódz naczelny.





#NOWA_STRONA#


MARIA PIŁSUDSKA była pierwszą żoną Piłsudskiego. Była prawdziwą dystyngowaną damą. A do tego… rewolucjonistką niegodząca się na żadne kompromisy. Aktywna wśród socjalistów na wiele lat przed tym, nim do tego grona dołączył Piłsudski. Biła szmuglerskie rekordy (75 egzemplarzy opasłej książki ukrytych pod gorsetem!), zdobywała mężowi poparcie i prowadziła salon, do którego zwyczajnie wypadało zaglądać. O ile oczywiście należało się do tego towarzystwa. W czasie Wielkiej Wojny opiekowała się rannymi legionistami i lojalnie wspierała Piłsudskiego. Zmarła niedługo po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.



#NOWA_STRONA#


ALEKSANDRA SZCZERBIŃSKA, druga żona Piłsudskiego odwagę odziedziczyła po babci, uczestniczce powstania styczniowego. I tak jak ona niebezpieczeństwu śmiała się w twarz. W latach robotniczej rewolucji zarządzała składami broni, w których przechowywano tysiące sztuk pistoletów i rewolwerów oraz materiały wybuchowe. Potem osobiście wywiozła część łupów zdobytych pod Bezdanami. U zarania I wojny światowej towarzyszka Ola organizowała żeńską służbę wywiadowczą I Brygady i dowodziła nią. Przez blisko rok internowana przez Niemców. Od 1921 roku, po śmierci Marii, druga żona Józefa Piłsudskiego.



#NOWA_STRONA#

I wreszcie WALERY SŁAWEK zakochany bez pamięci w pasierbicy Józefa Piłsudskiego – Wandzie. Po jej śmierci pozostał kawalerem. Twierdził, że z podniosłych przemów o walce klas i drodze do socjalizmu niewiele rozumie. Wolał po prostu bić się za Polskę. W 1904 roku organizował manifestację na placu Grzybowskim, która stała się iskrą prowadzącą do wybuchu rewolucji nad Wisłą. W 1906 ciężko raniony, gdy eksplodowała bomba, którą chciał wysadzić tory przed planowanym napadem na pociąg w Milanówku. Ślepy na jedno oko, w połowie głuchy, pozbawiony trzech palców… i tak nie zaprzestał walki. W wolnej Polsce, jeden z najbliższych współpracowników Marszałka, oficer wywiadu, wpływowy polityk, marszałek sejmu, kilka razy premier. Popełnił samobójstwo 2 kwietnia 1939 r.

To nie miało prawa się stać! Jest rok 1901. Józef Piłsudski „Ziuk” (Borys Szyc) po brawurowej ucieczce ze szpitala psychiatrycznego ponownie staje na czele polskiego podziemia niepodległościowego. Nieugięty na polu walki, w życiu prywatnym poddaje się namiętnościom, jest rozdarty między dwiema kobietami – żoną (Magdalena Boczarska) i kochanką (Maria Dębska). Przez zachowawczych członków Polskiej Partii Socjalistycznej jest uważany za terrorystę. Piłsudski wraz z najbliższymi współpracownikami nie cofnie się przed niczym – zamachami na carskich urzędników i najwyższych oficerów, szmuglowaniem bomb, zuchwałym napadem na pociąg – by osiągnąć swój cel, czyli niepodległą Polskę. Zbliża się rok 1914 i „Ziuk” widzi nowe szanse na realizację niemożliwego. „Piłsudski” to kino awanturnicze, płomienny romans, historia Marszałka, jakiej dotąd nie znano.