Z okazji drugiej rocznicy – poświęconego tematyce tzw. „zdrowia i praw reprodukcyjnych i seksualnych” – szczytu ICPD+25 w Nairobi 16 listopada w Nowym Jorku odbyła się konferencja upamiętniająca drugą rocznicę tego wydarzenia. Przy okazji ogłoszono na niej pierwszy raport Wysokiej Komisji ds. Szczytu w Nairobi, czyli organu powołanego do monitorowania i koordynowania postępów we wdrażaniu założeń przyjętych w stolicy Kenii w 2019 roku. Przedstawiono wtedy postulaty m.in. umieszczenia edukacji seksualnej w krajowych programach nauczania, wprowadzenia ułatwień w dostępie do aborcji, także dla nieletnich, czy likwidacji instytucji klauzuli sumienia.

W wydarzeniu wzięli udział m.in.: dr Natalia Kanem – dyrektor wykonawcza Funduszu Ludnościowego Narodów Zjednoczonych (UNFPA), dr Jakaya Mrisho Kikwete – były prezydent Tanzanii, Flemming Møller Mortensen – minister ds. Rozwoju Królestwa Danii, oraz Michaëlle Jean – była gubernator generalna, a także naczelny dowódca sił zbrojnych Kanady. W trakcie wydarzenia odbyły się również panele dyskusyjne z udziałem zaproszonych aktywistów i działaczy.

Prezydent Kikwete w swoim przemówieniu podkreślił, że „obietnice podjęte w Nairobi muszą zostać dotrzymane” i przyznał, że wybuch epidemii koronawirusa znacząco opóźnił „postępy” we wdrażaniu koncepcji SRHR. Michaëlle Jean stwierdziła natomiast, że „prawa i zdrowie reprodukcyjne i seksualne stanowią kluczowy wymiar życia, który nas definiuje, determinuje nasz rozwój i zapewnia dobrobyt”.

Ogłoszony raport Wysokiej Komisji w znacznej mierze operuje radykalnym językiem charakterystycznym dla dokumentów związanych z agendą szczytu w Nairobi i szerzej rozumianymi środowiskami promującymi koncepcję SRHR. Już we wprowadzeniu do właściwej części raportu znajduje się wezwanie Komisji do stworzenia „globalnej agendy na rzecz seksualnej i reprodukcyjnej sprawiedliwości wymagającej celowego przezwyciężenia wszelkich barier w celu realizacji praw i osiągnięcia cielesnej autonomii”. Dalej znajdują się stwierdzenia sugerujące „głęboką nierówność współczesnego świata i konieczność przyspieszonego wdrażania postanowień z Nairobi”.

Wśród wyznaczonych celów na następne lata znajduje się m.in. postulat zwiększenia finansowania (zarówno wewnątrz poszczególnych krajów, jak i w skali międzynarodowej) na rzecz osiągnięcia wspomnianej „sprawiedliwości seksualnej i reprodukcyjnej”, jak również – cel stworzenia „nowych narracji” wokół tejże koncepcji, co miałoby służyć uczynieniu jej „okrzykiem bojowym”, który mobilizowałby tłumy i inspirowałby do działania.

– Podkreślić należy, że dla dokumentu znamienne jest notoryczne łączenie koncepcji SRHR z ideą sprawiedliwości, czego podstawy prawne, kulturowe bądź filozoficzne nie są jasne. Sama dokładna fraza „sprawiedliwość seksualna i reprodukcyjna” występuje w dokumencie aż 70 razy – podkreśla Patryk Miernowski, analityk Centrum Prawa Międzynarodowego Ordo Iuris.