Po zakończeniu I wojny światowej 28 czerwca 1919 roku w Wersalu podpisano traktat pokojowy i na jego mocy przegrane Niemcy zostały obciążone obowiązkiem wypłaty reparacji wojennych.

W 1921 roku specjalnie powołana do tego Międzysojusznicza Komisja Reparacyjna ustaliła ogólną sumę reparacji dla państw Ententy oraz krajów z nimi sprzymierzonych za straty poniesione przez nie podczas działań wojennych na 132 mld marek w złocie.

Niemcy wypłaciły pierwszą ratę odszkodowań w sierpniu 1921 roku

Na konferencji w Spa w 1920 roku ustalono, że Francja otrzyma 52 proc. kwoty reparacji, Anglia 22 proc., Włochy 10 proc. i Belgia 8 proc., Portugalia i Japonia po 0,75 proc. Pozostałe 6,5 proc. miały dostać Grecja, Rumunia, Jugosławia i inne uprawnione państwa.

Niemcy wypłaciły pierwszą ratę odszkodowań w sierpniu 1921 roku, jednak już na początku następnego roku niemiecki rząd zaczął przedstawiać kolejne trudności i jako że kraj nie posiadał wystarczających zdolności płatniczych, przerwano spłacanie zobowiązań.

W latach 20. dwukrotnie zmieniano zasady wypłaty reparacji, nieznacznie zmniejszając ich całkowitą sumę do 112 mld marek w złocie. Według różnych wyliczeń Republika Weimarska do 1932 roku zapłaciła ok. 25-30 proc. pierwotnie przewidywanej kwoty odszkodowań. Po dojściu Hitlera do władzy, wypłaty zostały ponownie wstrzymane.

Po II wojnie światowej odpowiedzialność wypłaty całej pozostałej kwoty reparacji za I wojnę światową przejęła Republika Federalna Niemiec. W 1953 r. na konferencji w Londynie ustalono, że wypłaty muszą zostać zakończone do 1983 roku. Naliczone odsetki Niemcy miały zacząć spłacać dopiero po przyszłym zjednoczeniu i pierwszą ich ratę uiszczono w 1996 roku, ostatnią - w 2010 roku.